ATATÜRK'TEN KURAN OKUYANA SAYGI

Sakarya Savaşı 22 gün 22 gece sürmüş, tam deyimle kan gövdeyi götürmüştü. Bu nedenle tarih betikleri (kitapları) Sakarya Savaşı’nı en kanlı savaşlardan biri olarak yazmıştır.Bu savaş içinde mermilerin üzerimizden geçtiği günlerden bir gün, Atatürk beni çadırına çağırdı. Çadıra koştum. Atatürk, ayakta ve masada açılmış harita başında çok gergin ve sinirliydi. Çadıra girer girmez bana hemen Fevzi Paşa'yı çağırmamı buyurdu. "Baş üzerine Paşam." diyerek çıktım. Atıma atlayarak Fevzi Paşa'nın çadırına atımı yıldırım gibi sürdüm. Artık neredeyse düşman mermileri bizim çadırlarımıza düşecekti. O toz toprak arasında, Paşa'nın çadırına soluk soluğa geldim ve hemen içeri daldım. İçeri girince baktım ki Fevzi Paşa sırtı kapıya, yüzü kıbleye dönük diz çökmüş durumda kendinden geçmiş ve coşku içinde yüksek sesle Kuran-ı Kerim okuyordu. O denli kendinden geçmişti ki, sırtı da kapıya dönük olduğundan, benim içeri girdiğimi anlamadı bile. Ben hiç ses çıkarmadan ağzımı elimle tutarak geri geri yavaşça çadırdan çıkıp atıma atlayıp yıldırım gibi Ata’ya geri geldim. Geldim ama attan inerken aklım başıma gelmişti. Ata'ya ne diyecektim. Buyruğuna ne yanıt verecektim.

Ancak bunları düşünmeye bile zaman yoktu. Hemen Ata'nın çadırına daldım. Çadıra girdiğimde Ata hâlâ ayaktaydı ve açık savaş krokisi önündeydi. Girer girmez, "Nerede Fevzi Paşa?" diye gürledi. "Paşam!" dedim. "Fevzi Paşa'nın çadırına gittiğimde, Fevzi Paşa Kuran-ı Kerim okuyordu. Beni görmedi. Ben de hiçbir şey söylemeden geldim. Buyurursanız yine gidip buyruğunuzu bildireyim." dedim. Atatürk şöyle bir durdu. "Bırak Paşa Kuran'ını okusun. Tanrı’nın izniyle biz düşmanı yeneceğiz. Rahatsız etmeyelim Paşa'mızı." dedi.

   Muzaffer KILIÇ